Najwyższy szczyt Gór Opawskich (Zlatohorskiej vrchoviny). Poprzeczny Wierch ma formę równoleżnikowego, wyrównanego wału, porośniętego gęstym świerkowym borem ze słabo zaznaczonym wierzchołkiem. Kulminacja jest pozbawiona widoków, choć z przecinki na północny-zachód od wierzchołka roztacza się widok na Biskupią Kopę i Zlate Hory. Drugim punktem widokowym są Taborskie skały – na zachodnim krańcu grzbietu, skąd mamy ograniczony widok na Hruby Jesenik i Góry Złote (Rychlebskie), trzecim – Hornicke skaly na południowym zboczu, czwartym – skalna wychodnia na tzw. Vyrze (spiętrzeniu północnego ramienia) z widokami na obniżenie nyskie. Stoki Pricnego vrchu są poryte siecią chodników i sztolni o łącznej długości przekraczającej 120 km. Jest to świadectwo długiej, sięgającej średniowiecza (niektórzy datują ją nawet na wiek XI) historii górnictwa na tym terenie.

Punkt widokowy na Taborskich Skałach

Punkt widokowy na Taborskich Skałach

Wydobywano tu złoto, ołów, srebro, miedź i piryt. Wyrobiska pokopalniane zwane pinkami leżą przy ścieżce dydaktycznej ze Zlatych Hor znaczonej kolorem czerwonym (druga, niedawno wyznakowana ścieżka dydaktyczna z Dolni do Horni Udoli przez Taborske skaly nosi kolor zielony, trzecia – niebieska biegnie wokół Hermanovic). Najefektowniej wyglądają tzw. Velke Pinky – na południowy zachód od skrzyżowania szlaków na tzw. Hrebeniu. Powstały w wyniku zawalenia się w XVI wieku części chodników. Ścieżka zabezpieczona tu jest barierkami. Sztolnie znajdują się również na północnych stokach Pricnego vrchu (przy czerwonej ścieżce dydaktycznej – tzw. sztolnia hackleberska) oraz przy zejściu ścieżką dydaktyczną z sanktuarium Maria Pomocna do Zlatych Hor.  Na południowym zboczu stoi pomnik św. Rocha z roku 1848 – wotum dziękczynne mieszkańców wsi Horne Udoli za ocalenie przed zarazą… ziemniaczaną (bramborovy mor). Przez szczyt Pricznego vrchu biegnie szlak czerwony, na stokach, krzyżując się z opisanymi ścieżkami dydaktycznymi oraz szlakiem niebieskim Horni Udoli – Zlate Hory.

Velke Pinky

Velke Pinky

W północno-wschodnie stoki Pricnego vrchu, na wysokości ok. 720 m n.p.m. wtuliło się sanktuarium Matki Boskiej „Pomocnej” (Wspomożycielki Wiernych). Jego początku wiążą się z historią żony rzeźnika ze Zlatych Hor, która szukała schronienia w miejscowych lasach przed Szwedami podczas wojny trzydziestoletniej. W środku boru urodziła zdrowe dziecko – syna, który, gdy podrósł postanowił upamiętnić swoje niecodzienne narodziny. Zamysł ten zrealizowała jednak dopiero jego córka, która w roku 1718 doprowadziła do powieszenia na jodle, pod którą urodził się ojciec, obrazu maryjnego, który, jak wynikało z relacji miejscowych i pielgrzymów, miał cudowny charakter. Po uzdrowieniach jakie nastąpiły w tym miejscu zbudowano drewnianą kapliczkę, która w roku 1785 uniknęła zburzenia. W roku 1841 konsekrowano murowany kościół, wzniesiony z materiałów wniesionych przez wiernych.

Sanktuarium Pomocne

Sanktuarium Matki Boskiej Pomocnej

W czasach powojennych ruch pielgrzymkowy nie odpowiadał władzom CSRS, które zakazały w roku 1955 odprawiania tu nabożeństw. Zakaz motywowano… szkodami kopalnianymi w masywie Pricnego vrchu. Opuszczone sanktuarium podlegało stopniowej dewastacji, zaś we wrześniu 1973 po bezskutecznej próbie rozbiórki, wysadzono cały obiekt w powietrze. Nowe sanktuarium wzniesiono w latach 1990-1995, kamień węgielny pod obecny kościółek poświęcił papież Jan Paweł II. Dziś sanktuarium ponownie stanowi cel pielgrzymek, z racji historii, w modlitwach wierni proszą o wstawiennictwo Matkę Bożą jako patronkę nowo narodzonych. Przy sanktuarium znajduje się źródełko. Od strony Zlatych Hor prowadzi tu odnowiona droga krzyżowa. Dojechać do kościółka można boczną drogą od szosy Zlate Hory – Vrbno pod Pradziadem (skręt oznaczony, ale można przegapić). Obok sanktuarium biegnie czerwona ścieżka dydaktyczna, szlak żółty z Hermanovic do Zlatych Hor, ok. 200 metrów powyżej przechodzi szlak niebieski ze Zlatych Hor do Hornego Udoli.

Na Pricnym vrchu

Na Pricnym vrchu

TRASA

WIĘCEJ O SANKTUARIUM POMOCNE

Najdete nás na mapy.cz

Reklamy