Category: Miejsca


Stożkowaty, porośnięty lasem bukowym szczyt w Górach Wałbrzyskich, w bocznym ramieniu masywu Wołowca, stromo wznoszący się od południa nad Wałbrzychem-Podgórzem. Na wzniesieniu znajdują ruiny zamku Nowy Dwór, w miejscu dawnego grodu. Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z okresu panowania księcia świdnickiego Bolka II Małego (1364), lecz przypuszcza się że warownia mogła powstać już na przełomie XIII i XIV stulecia, za rządów jego dziada Bolka I, zwanego Surowym. Po śmierci Bolka II w roku 1364 zamkiem władała księżna wdowa Agnieszka, a następnie śląskie rody rycerskie, m.in. Czertycowie, Zedlitzowie i Czirnhausowie. Zamek pełnił pewną rolę podczas wojen czesko węgierskich w 2 połowie XV wieku.

Widok na Zamkową Górę spod Kozła

W roku 1581 twierdza spłonęła od uderzenia pioruna i została opuszczona – u podnóża wybudowano renesansową rezydencję. Zamek popadał w coraz większą ruinę, choć podczas wojny trzydziestoletniej był wykorzystywany jako punkt obrony i odbudowano wówczas część umocnień. Do dziś zwraca uwagę jedynie rozległością założenia (sam dziedziniec był długi na ok. 50 metrów). Z samych murów zachowały się jedynie fragmenty, w tym brama oraz fundamenty. Z siodła poniżej widać pobliskie kulminacje Kozła w Wołowcu oraz Borowej. Przez ruiny prowadzi żółty szlak z Podgórza do Jedliny-Zdroju.

Zbliżenie na szczyt i ruiny zamku

MAPA

 

 

Reklamy

Trójwierzchołkowy masyw w Górach Czarnych (Góry Wałbrzyskie), zbudowany ze skał magmowych, głównie czerwonawych porfirów i tufów. Środkowa, najwyższa kulminacja zwana jest Wołowcem, północna (ok. 720 m n.p.m.) – Małym Wołowcem lub Małym Kozłem, zaś południowa (770 m n.p.m.) – Kozłem, o zboczach stromo opadających na Kozią Przełęcz (653 m n.p.m.), oddzielająca grupę Wołowca od Borowej. Na głównym wierzchołku Wołowca znajdują się niewielkie skałki, bardziej okazałe można znaleźć na stokach Kozła, niezależnie od kamieniołomu porfirów pod Małym Wołowcem (ok. 600-650 m n.p.m.).

Widok na Wołowiec z rejonu Przeł. Walimskiej, z lewej Borowa

Pod północnym zboczem tego ostatniego na wysokości ok. 540 m n.p.m. przechodzą dwa, najdłuższe na terenie Polski tunele kolejowe na linii Wałbrzych PodgórzeJedlina-Zdrój. Pierwszy o długości 1560 m wydrążono w latach 1876-79, drugi – o 51 metrów dłuższy, w latach 1909-11. Grzbietem Wołowca prowadzi niebieski szlak turystyczny z Wałbrzycha przez Rybnicki Grzbiet na Jeleniec i Przełęcz Trzech Dolin. Trawersem zachodnich stoków biegną szlaki rowerowe. Ze skałki na głównej kulminacji widać fragmentarycznie Góry Wałbrzyskie. Szerszy widok na rejon Wałbrzycha, z Chełmcem, rozciąga się z trawersu Kozła oraz punktu widokowego nad wspomnianym wyżej kamieniołomem.

Główna kulminacja Wołowca z trawersu Kozła

PROPOZYCJE WYCIECZKI

Z WAŁBRZYCHA NA BOROWĄ

MAPA

GALERIA DODATKOWA

Szczyt Wołowca

Zejście z Wołowca

Punkt widokowy nad kamieniołomem porfirów

 

 

Tak było jeszcze w połowie stycznia, w Masywie Ślęży, na stokach Raduni, gdzie przetrzebiono mocno lasy na trasie przez Czernicę. Na granicy rezerwatu Góra Radunia, gdzie przeznakowano szlak niebieski by nie wpuszczać turystów na szczyt, stosy ściętych drzew, na samej ścieżce przez Łysą Górę zwalone przez wiatr drzewa. Ma to swoje drobne plusy, bo tu i ówdzie otwarły się przecinki z ograniczonymi widokami.

 

Wyrąb pod Radunią / Widok na Radunię z przecinki

Ścieżka na Czernicę / Szczyt Czernicy

Pomiędzy zaśnieżonymi połaciami znajdowały się na grzbiecie pod Czernicą i takie nasłonecznione, odsłonięte, na których krzątały się krzyżodzioby świerkowe. Czerwonawe samce w grupie liczącej od 3 do 5 sztuk i przycupnięta na sąsiednim drzewie zielonkawa samiczka.

Ptaki na grzbiecie pod Czernicą

Niżej zostało trochę cukru pudru, czyli lekko przyprószone stoki.

Ślęża / Osuwisko Skalne z ramienia Czernicy

Widok na szczyt Ślęży z przecinki pod Czernicą

Łąka nad wsią Tąpadła / Łąka nad przełęczą Tąpadła

Dwa tygodnie później, na początku lutego owo przyprószenie zachowało się jedynie na czubku wyższych Olbrzymków oraz samym szczycie Ślęży. Niżej króluje brąz bezlistnych drzew, szarość skał i… zieleń mchów oraz paproci.

Pod osuwiskiem Skalne

Droga pod Skalnem / Zieleń paproci i mchów na ścieżce przez Skalne

Ścieżka przez osuwisko Skalne

Na platformie Skalnego zauważamy brak brzózki zasłaniającej wcześniej widok w stronę Chełmca i Karkonosz oraz nową płaskorzeźbę Madonny z Dzieciątkiem.

Na tarasie widokowym Skalnego

Widok ze Skalnego na Góry Sowie i Szczytną / Widok na Góry Kamienne i Wałbrzyskie

Pogoda zachęca do odpoczynku czystym niebem, jednak od zachodu widać już oznaki nieubłaganej jej zmiany. Przyspieszamy zatem, mijając zerwy Skalnego, a następnie dolnych Olbrzymek.

Złomiska na ramieniu Skalnego

Ścieżka przez Skalne / Pod dolnymi Olbrzymkami

Pod wyższą kulminacją Olbrzymków wita nas trochę lodu i śnieżku, którymi z jednej strony posypany jest wierzchołek, z drugiej zachowując kamienny spokój skał. Podobna sytuacja występuje na samym szczycie Ślęży.

Na górnych Olbrzymkach

Zejście z górnych Olbrzymków / Podejście na Ślężę

Po drodze na szlaku było pusto, lecz jak to zwykle bywa, na Ślężę od Tąpadeł główną aleją ciągnie tłumek, nie zważając na zbliżające się załamanie pogody.

Na grzbiecie Ślęży

 

Pod kościołem na Ślęży

Pozostaje jedynie przyspieszyć kroku by po półgodzinie znaleźć się na przełęczy Tąpadła, przy wtórze rozpoczynającego się marznącego deszczu ze śniegiem.

Niskie chmury nadchodzą / Szczytowe rumowiska Ślęży ze szlaku żółtego