Category: Góry Złote


Wkraczamy w Sudety Wschodnie. Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie i Złote czyli po stronie czeskiej Rychlebskie to teren mniej zasobny w odsłonięcia skalne, ale i tu odkryjemy ciekawe miejsca, często pomijane przez turystów, choć leżące opodal uczęszczanych tras oraz formacje sięgające prawie 40 metrów wysokości.

Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie

1. Trzy Siostry (PL)

Największa gnejsowa grupa skalna Gór Bialskich przez dłuższy czas położona była w ukryciu – gęstym lesie, choć opodal szlaku. Od kilku lat przy niebieskim szlaku stoi tablica, wskazując miejsce, gdzie należy skręcić by nie przegapić skał. Skały ciągnące się spękanym, potężnym murem z wydzielonymi trzema wieżycami porastają niestety brzozy, ograniczając widoczność. Aby cokolwiek zobaczyć należy wdrapać się na najłatwiej dostępną z sióstr, oczywiście zachowując ostrożność.

Dojście: za znakami niebieskimi ze Starego Gierałtowa, od tablicy informacyjnej w lewo bez znaków [2,5 km/280 m podejścia]

Środkowa z Trzech Sióstr

2. Pasterskie Skały (PL)

Najciekawsza bodaj grupa skalna w Masywie Śnieżnika zajmuje niepozorny boczny grzbiecik Krowiarek nad wsią Idzików. Zlepieńcowe skały przyjmują tu formę cienkich ścianek i iglic, ciągnąc się na długości ok. 500 metrów. W ostatnich latach do skałek wyznakowano od przystanku autobusowego w górnej części Idzikowa szlak niebieski.

Dojście: z górnej części Idzikowa bez znaków [500 m/50 m podejścia]

W Pasterskich Skałach

3. Skalny Mur na Żmijowcu (PL)

Nie są to może imponujące skały – bardziej wystająca z borówczysk grzęda, niemniej roztacza się stąd ładny widok na pobliski Śnieżnik, Średniak i Mały Śnieżnik. Większe urwisko znajduje się poniżej, na pd. zach. stoku Żmijowca – liczy ono prawie 20 metrów wysokości i można oglądać je ze zboczy Średniaka.

Dojście: z węzła szlaków na Puchaczówce za znakami czerwonymi, na środkowym Żmijowcu – w prawo, bez znaków [5 km/500 m podejścia]

Skały na środkowym Żmijowcu

4. Kamienne morze (Trójmorski Wierch) (PL/CZ)

Rozległe gnejsowe gołoborza opadają na oba skłony Trójmorskiego Wierchu – po polskiej są mniej zarośnięte, stąd stanowią dobry punkt widokowy na pn. część Masywu Śnieżnika, Góry Bystrzyckie oraz Rów Górnej Nysy. Postawiona na szczycie drewniana wieża umożliwia oglądanie dookolnej panoramy sięgającej Suszyny, Suchego Wierchu, Gór Orlickich, a przy dobrej widoczności także Stołowych i Sowich.

Dojście:od kościoła w Jodłowie bez znaków, potem znaki żółte i zielone [6,5 km/600 m podejścia]

Na Trójmorskim Wierchu, w tle Śnieżnik

5. Jaskółcze Skały (CZ)

Często omijane przez polskich turystów spieszących szlakiem zielonym od schroniska „Na Śnieżniku” na Śnieżnik leżą niemal przy samym skręcie szlaku, w miejsce, gdzie wychodzi na granicę państwa. Prowadzi do nich wydeptana ścieżka przez świerkowy las. Poniżej skał i nieco powyżej, również po czeskiej stronie, ciągną się rozległe gołoborza. Ze skał widoczna jest dolina Morawy oraz grzbiet Suszyny.

Dojście: z krańca Międzygórza za znakami czerwonymi, potem zielonymi, na koniec – od granicy bez znaków [5 km/700 m podejścia]

Pasmo Suszyny z Jaskółczych Skał

Góry Złote

1. Czarcie Ambony (CZ)

Rychlebska kazalnica, wiązana w nazwie z siłami nieczystymi, wznosi się stromo i wyniośle nad lesistym Raczym Wąwozem. Na szczycie gnejsowych urwisk urządzono zawieszoną efektownie platformę widokową, łatwo dostępną od strony grzbietu.

Dojście: od parkingu przy Tanecznej za znakami niebieskimi i zielonymi [500 m/100 m podejścia]

Pod Czarcimi Ambonami

2. Zgrupowanie na Trojaku (PL)

Gnejsy Gór Złotych tworzą na położonym tuż nad lądeckim uzdrowiskiem Trojaku prawdziwe miasteczko skalne z tak efektownymi formacjami jak Skalna Brama czy Skalny Mur oraz, niepozornie przedstawiający się od strony ścieżki, 27-metrowy Trojan z pięknym widokiem na Masyw Śnieżnika.

Dojście: od parkingu przy ul. Leśnej w Lądku-Zdroju za znakami niebieskimi [2 km/300 m podejścia]

Skalna Brama na Trojaku

3. Stołowe Skały (PL)

Największe zgrupowanie skał gnejsowych w Górach Złotych rozłożone jest wzdłuż zachodniego ramienia Królówki. Prowadzi wzdłuż nich zarastająca ścieżka krajoznawcza. Skały ciągną się na długości ok. 2 km z różnym nasileniem – najniżej położona, okazała Niżna znajduje się tuż powyżej szosy Lądek-Zdrój – Stronie Śląskie, natomiast Kobylicowa to rumowisko skalne na samym szczycie Królówki. Najciekawsze i łatwo dostępne są Niżna oraz Iglica – niestety widoki z nich są mocno ograniczone przez drzewa liściaste.

Dojście: ze Stójkowa bez znaków [1 km/100 m podejścia]

Niżna w Stołowych Skałach

4. Szafarowa Skała (CZ)

Bodaj najwyższa formacja skalna w Górach Złotych (ok. 35 metrów wysokości), zbudowana z granitognejsów, wznosi się potężnym masywem nad doliną Białej Wody, którą prowadzi szlak zielony. Na szczyt skały można się wdrapać stromo poprowadzoną od tyłu ścieżką. Rozciąga się stąd ładny widok na niedaleką Borówkową.

Dojście:z Białej Wody za znakami zielonymi [4 km/200 m podejścia]

Pod Szafarową Skałą

5. Sokole Skały (CZ)

Rzadko odwiedzany masyw skalny o wysokości do 20 metrów wznoszący się nad górną częścią doliny Srebrnego Potoku tuż powyżej szlaku zielonego prowadzącego od Nyżnerowskich Wodospadów na tak zwaną Przełęcz u Trzech Granic pomiędzy trzema wierzchołkami Smreka. Z zarastającej przecinki w rejonie skał ograniczone widoki na Smrek i Kowadło.

Dojście: od placyku na końcu Nyżnerova za znakami niebieskimi, potem bez znaków [5 km/350 m podejścia]

W Sokolich Skałach

Reklamy

Velke Vrbno (790) – znaki żółte – chata Paprsek (1010) – znaki zielone – Stare Mesto, Hornicka (540) – ścieżka spacerowa – Bunkier STM 33 (670) – znaki czerwone – siodło Kutny vrch (750) – znaki żółte – Velke Vrbno (790). Długość: 15 km. Suma podejść: 700 metrów.

Wycieczkę rozpocząć można albo na placyku za Starym Miastem, gdzie szlak zielony, odchodzi od ulicy do góry, w lewo (nie ma tam parkingu, ale Czesi tam zostawiają samochody), albo w Velkim Vrbnie przy pętli autobusowej lub ponad nią (w pierwszym przypadku należy uważać na znaki zakazu, stojące tam, gdzie zajeżdża autobus). W drugim przypadku, który poniżej opisuję – idziemy pod górę za znakami żółtymi.

W Wielkim Vrbnie / Krzyż opodal chaty Olszanka
Wychodzą one drogą dojazdową do schroniska Paprsek na rozległe łąki przecięte wyciągami narciarskimi, wznosząc się zakosami. Po prawej otwiera się panorama grupy Keprnika w Wysokim Jesioniku.
Droga na Paprsek
Szlak zakręca w lewo i już łagodniej podchodzi ku granicy lasu. Po lewej widać grzbiet prowadzący ku łysinie Vetrova, dokąd zmierzamy.
Przy szlaku żółtym na Paprsek
Krótkie podejście lasem wyprowadza na polanę ze schroniskiem Paprsek, panoramą Wysokiego Jesionika  i drewnianą kaplicą św. Krzysztofa.
Przy chacie Paprsek
Mijamy schronisko i na drodze za drewnianą kaplicą odnajdujemy szlak zielony, który kawałek prowadzi nią w lewo, wraz ze znakami czerwonymi zmierzającymi ku Śnieżnikowi, by następnie odbić w lewo, na boczne ramię jakie Góry Bialskie wysyłają ku Vetrovovi.
Kaplica św. Krzysztofa
Szlak zielony obniża się łagodnie lasem, mijając po drodze niewielkie skałki.
Skałki na grzbiecie między Pałaszem a Vetrovem
Znaki zielone wyprowadzają nas na śródleśną polanę z widokiem na Paprsek i, po krótkim przejściu lasem, na łąki ciągnące się aż na sam szczyt Vetrova (918 m n.p.m.).
Szlak zielony z Paprseka na Vetrov
W miarę krótkiego podejścia poszerza się nam panorama. Najpierw obejmuje spłaszczony wierzchołek Pałasza (1027 m n.p.m.).
Podejście na Vetrov
Następnie poszerza się o Travną horę i rejon Smreka.
Widok z Vetrova na Paprsek i Smrek
Z samej łysej kulminacji Vetrova, która znajduje się nieco na lewo od szlaku widać północny masyw Hrubego Jesenika – z Szerakiem, Keprnikiem i Vozką oraz oddaloną odeń nieco Czerną stranią.
Widoki z Vetrova na Hruby Jesenik
Natomiast, gdy przejdziemy nieco w dół – z gęstwy drzew wyłoni nam się Śnieżnik.
Zejście z Vetrova
Schodząc z Vetrova, wychodzimy na kolejny pas łąk z ładną panoramą całego ramienia Suszyny, zwieńczonego Śnieżnikiem.
Widoki spod Vetrova na Masyw Śnieżnika
Po lewej nadal towarzyszy nam Wysoki Jesionik, w którym wyróżnia się grzbiet Czarnej strani.
Łąki pod Vetrovem
Dróżka zakręca w prawo i zbliża się do granicy lasu na szczycie Starego Kopca (830 m n.p.m.).
Szlak z Vetrova na Stary Kopec
Aby osiągnąć wierzchołek musimy krótko podejść i tu czeka nas niespodzianka – teren po którym szliśmy okazuje się pastwiskiem dla bydła z radosnym czeskim ostrzeżeniem, że w stadzie znajduje się rozpłodowy byk. Opodal stoi drewniany rogacz z drogowskazami szlaków, a zatem wszystko jest w porządku, zwłaszcza że byk i stado póki co są nieobecne.
Na Starym Kopcu – widoki na Śnieżnik
Ze Starego Kopca czeka nas, jak się okazuje dalsze zejście rozległym, zielonym pastwiskiem, które ciągnie się niemal po same widoczne w dole Stare Miasto pod Śnieżnikiem.
Zejście ze Starego Kopca
Cały czas towarzyszą nam ładne widoki – to na Hruby Jesenik po lewej, to na Masyw Śnieżnika po prawej.
Masyw Śnieżnika spod Zielonego Kopca
Hruby Jesenik spod Zielonego Kopca
Wreszcie teren się wypłaszcza i dochodzimy do poprzecznej asfaltowej drogi, trawersującej masyw Vetrova.
Zejście do Starego Miasta
Drogą tą w prawo, w dół, przez wyrąbany las z widokami na Śnieżnik obniżamy się do szosy Stare Mesto – Velke Vrbno, którą szlak wiedzie w prawo. Po ok. 0,5 km dochodzimy do drogowskazu znakowanej kolorem czerwonym ścieżki spacerowej wokół Starego Miasta i skręcamy w nią, w lewo.
Nad Starym Miastem na szlaku zielonym
Dróżka jest z początku rachityczna i wiedzie przez trzęsącą się drewnianą kładkę, ale wkrótce wychodzi na drogę leśną na drugim brzegu Wierzbieńskiego Potoku. Teraz czeka nas krótkie, lecz męczące podejście – na polance powyżej wskutek wyrębu zniszczono oznakowanie – ścieżka biegnie w lewo, pod górę, aż na kolejny zarastający wyrąb, na którego górnym skraju, na kocie 647 m przysiadł samotny bunkier.
Podejście ze Starego Miasta na kotę 647
Tutaj dopiero odnajdujemy znaki i drogowskaz ścieżki, znad wyrębu widać również po raz kolejny grupę Suszyny. Tuż za bunkrem otwiera się pas łąk, którymi już mniej stromo, ścieżka prowadzi pod górę.
Na kocie 647 / Ku kolejnemu bunkrowi
W miarę podejścia rozszerza się perspektywa. W tyle oczywiście dominuje Śnieżnik i Suszyna, po lewej pojawia się znajomy Vetrov.
Widoki spod bunkra STM 33
Vetrov / Śnieżnik z rejonu bunkra STM 33
Przy bunkrze napotykamy szlak czerwony z centrum Starego Miasta i wędrujemy nim w lewo, cały czas się wznosząc.
Przy bunkrze STM 33 / Podejście na Jeleń
Szlak zakręca w prawo i łąkami podchodzi do kolejnego bunkra.
Na szlaku czerwonym: Śnieżnik, Kuncicka hora / Vetrov, Palasz i Travna hora
Za bunkrem szlak krótko i łagodnie (uwaga, mylące oznakowanie, bo szlak okrąża bunkier) wznosi się ku granicy lasu pod szczytem Jelenia (799).
Podejście na Jeleń
Mijamy wierzchołek i wychodzimy na skraj kolejnych łąk, tym razem z panoramą Wysokiego Jesionika.
Na Jeleniu
Przez środek łąk, linią grzbietu obniżamy się na płytkie siodło poniżej.
Siodło pod Jeleniem
Po lewej otwiera się ponownie panorama Gór Złotych z Vetrovem, Palaszem i praktycznie nierozróżnialnym masywem Smreka i Travnej hory.
Widoki spod Jelenia na Góry Złote
Wchodzimy w las tylko po to by osiągnąć odsłonięty na wpół wierzchołek Kutnego Wierchu (798).
Na Kutnym Wierchu
Tu szlak zagłębia się w las, z którego wychodzi dopiero nad siodłem przed zagubioną wśród odsłoniętych grzbietów osadą Kronfelzov. Tutaj, na rozdrożu skręcamy w lewo na szlak żółty i rozpoczynamy niezbyt długie, lecz dość strome zejście w dolinę Wierzbieńskiego Potoku.
Na Kutnym Wierchu / Widok na rejon Kronfelzova
Teraz czeka nas ostatni, najbardziej monotonny odcinek szlaku – prawie 3-kilometrowe podejście, mało uczęszczaną na szczęście szosą, do Velkego Vrbna, które tylko gdzieniegdzie urozmaicają przysiadłe na zalesionych zboczach skałki.
Skałki przy drodze do Velkego Vrbna

Szlaki (11)

GÓRY ZŁOTE (RYCHLEBY)

1. Szlak czerwony z Ostrużnej do Kronfelzowa (CZ)

Szlak ten znalazł się na liście z uwagi na… Wysoki Jesionik, a, pisząc bardziej precyzyjnie, piękną panoramę tego pasma jaką oferuje. Prowadzi w większości przez rozległe pastwiska lub ich brzegi, południowym skrajem Rychlebskich hor. Kto lubi tego typu klimaty nie będzie zawiedziony.

link do trasy

(Widok znad Ostrużnej na Wysoki Jesionik)

2. Szlak zielony z Przeł. Lądeckiej do Złotego Stoku (PL)

Borówkowa ze swoją wieżą jest jednym z najlepszych punktów widokowych w Sudetach, a panorama z niej sięga Biskupiej Kopy, Ślęży, Pradziada i Śnieżki, co powoduje, że nie powinno się jej pomijać, przemierzając pasmo. Po drodze z Przełęczy Lądeckiej można wyleżeć się w słońcu na rozległych łąkach nad Lutynią i Wrzosówką z wglądem na Masyw Śnieżnika. Za Borówkową przekracza teren jednej z minionych wsi Gór Złotych – Przełęcz Różaniec przy dawnym szlaku pątniczym by granicznym grzbietem przez niewielkie, acz malownicze skałki Kikoła zejść ku złotostockim sztolniom.

linki do opisów 1 / 2 / 3 / 4 / 5

(Panorama znad Przeł. Lądeckiej na Masyw Śnieżnika)

3. Szlak niebieski z Lądka-Zdroju do Starego Gierałtowa (PL)

Głównym powodem dla umieszczenia tego szlaku z lądeckiego uzdrowiska jest rozległy kompleks skalny na Trojaku z otwierającą się na Masyw Śnieżnika platformą widokową. Za Rozdrożem Zamkowym szlak mija ruiny zamku Karpień, niestety bardzo zielskiem zarośnięte, by zejść w malowniczą jesienią dolinę Białej Lądeckiej z widokami na Góry Bialskie.

 link do opisu odcinka trasy

(Stary Gierałtów – w tle Królówka i Karpiak)

4. Szlak czerwony z Jawornika na Hraniczki (CZ)

Szlak ten najlepiej chyba daje odczuć klimat Gór Złotych po czeskiej ich stronie – czyli Rychlebów. Długie doliny, przeważnie zalesione, polany i łąki w miejscach dawnych lub częściowo wyludnionych wsi, gdzieniegdzie wychodnie skalne. I pusto na ścieżkach. Po drodze zamek biskupów wrocławskich w Javorniku z… kolekcją fajek, skalne wychodnie Czarcich Ambon nad Raczym Wąwozem oraz pozostałości grodu Rychleby.

linki do opisów: 1 / 2

(Czarcie Ambony)

5. Szlak żółty z Kowadła do Jesenika – łaźni

Szlak prowadzi przez najwyższe (jak do niedawna uważano) partie Gór Złotych, począwszy od Kowadła z niewielkimi grzędami skalnymi, przez rozłożysty Smrek, obniżając się następnie po masyw Studziennego Wierchu na skraju jesenickiej kotliny. Po drodze napotkamy widoki na Góry Złote, Masyw Śnieżnika i Wysoki Jesionik, kamieniołomy i jaskinia na Pograniczu, a na ostatnim odcinku – liczne źródełka rejonu jesenickiego uzdrowiska.

linki do opisów odcinków: 1 / 2 / 3

(Widok na rejon Smreka ze skałek na Kowadle)