Wkraczamy w Sudety Wschodnie. Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie i Złote czyli po stronie czeskiej Rychlebskie to teren mniej zasobny w odsłonięcia skalne, ale i tu odkryjemy ciekawe miejsca, często pomijane przez turystów, choć leżące opodal uczęszczanych tras oraz formacje sięgające prawie 40 metrów wysokości.

Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie

1. Trzy Siostry (PL)

Największa gnejsowa grupa skalna Gór Bialskich przez dłuższy czas położona była w ukryciu – gęstym lesie, choć opodal szlaku. Od kilku lat przy niebieskim szlaku stoi tablica, wskazując miejsce, gdzie należy skręcić by nie przegapić skał. Skały ciągnące się spękanym, potężnym murem z wydzielonymi trzema wieżycami porastają niestety brzozy, ograniczając widoczność. Aby cokolwiek zobaczyć należy wdrapać się na najłatwiej dostępną z sióstr, oczywiście zachowując ostrożność.

Dojście: za znakami niebieskimi ze Starego Gierałtowa, od tablicy informacyjnej w lewo bez znaków [2,5 km/280 m podejścia]

Środkowa z Trzech Sióstr

2. Pasterskie Skały (PL)

Najciekawsza bodaj grupa skalna w Masywie Śnieżnika zajmuje niepozorny boczny grzbiecik Krowiarek nad wsią Idzików. Zlepieńcowe skały przyjmują tu formę cienkich ścianek i iglic, ciągnąc się na długości ok. 500 metrów. W ostatnich latach do skałek wyznakowano od przystanku autobusowego w górnej części Idzikowa szlak niebieski.

Dojście: z górnej części Idzikowa bez znaków [500 m/50 m podejścia]

W Pasterskich Skałach

3. Skalny Mur na Żmijowcu (PL)

Nie są to może imponujące skały – bardziej wystająca z borówczysk grzęda, niemniej roztacza się stąd ładny widok na pobliski Śnieżnik, Średniak i Mały Śnieżnik. Większe urwisko znajduje się poniżej, na pd. zach. stoku Żmijowca – liczy ono prawie 20 metrów wysokości i można oglądać je ze zboczy Średniaka.

Dojście: z węzła szlaków na Puchaczówce za znakami czerwonymi, na środkowym Żmijowcu – w prawo, bez znaków [5 km/500 m podejścia]

Skały na środkowym Żmijowcu

4. Kamienne morze (Trójmorski Wierch) (PL/CZ)

Rozległe gnejsowe gołoborza opadają na oba skłony Trójmorskiego Wierchu – po polskiej są mniej zarośnięte, stąd stanowią dobry punkt widokowy na pn. część Masywu Śnieżnika, Góry Bystrzyckie oraz Rów Górnej Nysy. Postawiona na szczycie drewniana wieża umożliwia oglądanie dookolnej panoramy sięgającej Suszyny, Suchego Wierchu, Gór Orlickich, a przy dobrej widoczności także Stołowych i Sowich.

Dojście:od kościoła w Jodłowie bez znaków, potem znaki żółte i zielone [6,5 km/600 m podejścia]

Na Trójmorskim Wierchu, w tle Śnieżnik

5. Jaskółcze Skały (CZ)

Często omijane przez polskich turystów spieszących szlakiem zielonym od schroniska „Na Śnieżniku” na Śnieżnik leżą niemal przy samym skręcie szlaku, w miejsce, gdzie wychodzi na granicę państwa. Prowadzi do nich wydeptana ścieżka przez świerkowy las. Poniżej skał i nieco powyżej, również po czeskiej stronie, ciągną się rozległe gołoborza. Ze skał widoczna jest dolina Morawy oraz grzbiet Suszyny.

Dojście: z krańca Międzygórza za znakami czerwonymi, potem zielonymi, na koniec – od granicy bez znaków [5 km/700 m podejścia]

Pasmo Suszyny z Jaskółczych Skał

Góry Złote

1. Czarcie Ambony (CZ)

Rychlebska kazalnica, wiązana w nazwie z siłami nieczystymi, wznosi się stromo i wyniośle nad lesistym Raczym Wąwozem. Na szczycie gnejsowych urwisk urządzono zawieszoną efektownie platformę widokową, łatwo dostępną od strony grzbietu.

Dojście: od parkingu przy Tanecznej za znakami niebieskimi i zielonymi [500 m/100 m podejścia]

Pod Czarcimi Ambonami

2. Zgrupowanie na Trojaku (PL)

Gnejsy Gór Złotych tworzą na położonym tuż nad lądeckim uzdrowiskiem Trojaku prawdziwe miasteczko skalne z tak efektownymi formacjami jak Skalna Brama czy Skalny Mur oraz, niepozornie przedstawiający się od strony ścieżki, 27-metrowy Trojan z pięknym widokiem na Masyw Śnieżnika.

Dojście: od parkingu przy ul. Leśnej w Lądku-Zdroju za znakami niebieskimi [2 km/300 m podejścia]

Skalna Brama na Trojaku

3. Stołowe Skały (PL)

Największe zgrupowanie skał gnejsowych w Górach Złotych rozłożone jest wzdłuż zachodniego ramienia Królówki. Prowadzi wzdłuż nich zarastająca ścieżka krajoznawcza. Skały ciągną się na długości ok. 2 km z różnym nasileniem – najniżej położona, okazała Niżna znajduje się tuż powyżej szosy Lądek-Zdrój – Stronie Śląskie, natomiast Kobylicowa to rumowisko skalne na samym szczycie Królówki. Najciekawsze i łatwo dostępne są Niżna oraz Iglica – niestety widoki z nich są mocno ograniczone przez drzewa liściaste.

Dojście: ze Stójkowa bez znaków [1 km/100 m podejścia]

Niżna w Stołowych Skałach

4. Szafarowa Skała (CZ)

Bodaj najwyższa formacja skalna w Górach Złotych (ok. 35 metrów wysokości), zbudowana z granitognejsów, wznosi się potężnym masywem nad doliną Białej Wody, którą prowadzi szlak zielony. Na szczyt skały można się wdrapać stromo poprowadzoną od tyłu ścieżką. Rozciąga się stąd ładny widok na niedaleką Borówkową.

Dojście:z Białej Wody za znakami zielonymi [4 km/200 m podejścia]

Pod Szafarową Skałą

5. Sokole Skały (CZ)

Rzadko odwiedzany masyw skalny o wysokości do 20 metrów wznoszący się nad górną częścią doliny Srebrnego Potoku tuż powyżej szlaku zielonego prowadzącego od Nyżnerowskich Wodospadów na tak zwaną Przełęcz u Trzech Granic pomiędzy trzema wierzchołkami Smreka. Z zarastającej przecinki w rejonie skał ograniczone widoki na Smrek i Kowadło.

Dojście: od placyku na końcu Nyżnerova za znakami niebieskimi, potem bez znaków [5 km/350 m podejścia]

W Sokolich Skałach

Reklamy