Janowice Wielkie (400) – bez znaków – Janowickie Garby (536) – bez znaków – Rozdroże pod Jańską Górą (580) – bez znaków – Fajka (610) – bez znaków – Czartówka (680) – bez znaków – Rozdroże pod Leśną Igłą (650) – bez znaków – Dolina Janówki (600) – znaki żółte – Pod Miedzianymi Skałami (640) – ścieżka przyrodnicza – Głaziska Janowickie (650) – znaki czarne – Zamek Bolczów  (550) – bez znaków – Janowice Wielkie. Długość: 12 km. Suma podejść: 400 metrów.

W Janowicach Wielkich jakiś czas temu powiększono placyk przy szlabanie na szlaku żółtym w dolinie Janówki, gdzie spokojnie mieści się teraz kilka samochodów. Parkując tu albo cofamy się do krzyżówki przed ośrodkiem Leśny Dwór (od strony wsi), albo idziemy prosto szlakiem żółtym, skręcając w prawo przy niewielkich oczkach na Janówce. Jeżeli idziemy z centrum wsi za znakami żółtymi – skręcamy przy transformatorze w prawo i następnie przy ostatnich chałupach kierujemy się wygodną drogą w lewo. Podchodzi ona łagodnie do krzyżówki na zarastającej przesiece, gdzie oba warianty się łączą. Tu kierujemy się głównym duktem w prawo (patrząc od strony Janowic Wlk.), wchodząc do ciemnego bukowego lasu i okrążając dolinkę niewielkiego potoczku.

Skałki przy podejściu na Janowickie Garby

W momencie, gdy droga zakręca w prawo, okrążając wzniesienie ze skałką skręcamy w dukt w lewo i podchodzimy rynną między dwoma garbami ze skalnymi rumowiskami, docierając na spłaszczenie nieco poniżej linii grzbietu Janowickich Garbów. Idąc w prawo docieramy do podnóża okazałej grupy skalnej, którą tworzą Gubernator z Prezesem – takie nazwy nadali granitowym formacjom wspinacze.

Gubernator / Prezes
Podchodzimy niewyraźną ścieżką na grzbiet Janowickich Garbów tuż za Gubernatorem. Po lewej wyrasta wśród złomisk niewielka Maczuga.
Maczuga w Janowickich Garbach
Za Maczugą mijamy kolejną skałkę i wychodzimy na siodełko u stóp sporego Zakonnika.
Rejon Zakonnika
Wychodzimy na grzbiet skałek skąd roztaczają się ograniczone widoki na Góry Sokole.
Janowickie Garby między Zakonnikiem a kotą 536
Wychodzimy na kolejne siodło w grzbiecie, które przecina poprzeczna zarastająca droga. Ponieważ dalszy odcinek grzbietu jest mocno zarośnięty – należy w ciemnym bukowym lesie po lewej znaleźć ścieżkę trawersującą Janowickie Garby od wschodu. Doprowadza ona do poprzecznego duktu z dołu, tuż przed suchą dolinką.
Widok z rejonu Zakonnika na Góry Sokole / Zbliżenie na Sokolik Duży
Tu skręcamy w prawo i nieco stromo powracamy na grzbiet Janowickich Garbów tuż obok sporych skałek na krawędzi rozległego wylesienia.
Janowickie Garby – kota 536
W panoramie, która się stąd roztacza dominują Góry Sokole na lewo od doliny Bobru.
Dolina Bobru i Góry Sokole z Janowickich Garbów
Skręcamy w lewo, mijając kolejną skałkę i odnajdujemy ścieżkę między ogrodzeniami leśnej szkółki nad okazałą łysiną.
Widoki z Janowickich Garbów
Idziemy nią wzdłuż grzbietu – przed nami, ponad obniżeniem Przełęczy Karpnickiej ładnie widać Karkonosze. Ścieżka schodzi lekko do wysokopiennego lasu, w którym odnajdujemy kolejne, niewielkie tym razem formacje.
Widok na Karkonosze / Skałka w lesie
Wychodzimy na kolejne już siodełko w Janowickich Garbach, które przecina dawna droga do tutejszych kamieniołomów okrążająca południową część masywu. Nad rozdrożem wznoszą się niemal całkowicie już zarośnięte Decjusz i Klapaucjusz, do których można dojść obchodząc gęstą świerczynę z prawej strony.
Rejon rozdroża pod Decjuszem i Klapaucjuszem
Na krzyżówce skręcamy w prawo i odtąd będziemy kierować się wspomnianym wygodnym gościńcem, który okrążą Janowickie Garby, nieco klucząc. W pewnym momencie otwiera się po prawej niewielka przecinka z panoramą Gór Sokolich i części Gór Kaczawskich.
Przecinka przy dukcie
Tuż za wylesieniem po prawej znajduje się granitowa grupa Rozpadłej z dawnym kamieniołomem poniżej, do którego odchodzi wkrótce zawalona niestety gałęziami bukowymi dróżka.
Rozpadła
Za Rozpadłą dukt zakręca w lewo, przewija się na moment, na drugą stronę grzbietu, po czym w świerkowym lesie z dość czystym podłożem skręca w prawo i wyprowadza na krzyżówkę ze szlakiem zielonym z Bolczowa tuż nad Rozdrożem pod Jańską Górą.
Przy drodze przez Janowickie Garby
Stąd mamy kilka możliwości dojścia na Starościńskie Skały – albo w prawo do szlaku niebieskiego poniżej i potem nim w lewo, albo w lewo żółtym szlakiem rowerowym do drogi w prawo okrążającej Lwią Górę od pn. wschodu, albo przez Rylec i Fajkę. Aby dojść do tych ostatnich kierujemy się w lewo wspomnianym szlakiem rowerowym i tam gdzie asfalt się kończy skręcamy w prawo, w prowadzącą wśród gęstej świerczyny ścieżkę. Mija ona najpierw Rylec, który łatwo przegapić, bo mimo iż położony w pobliżu ścieżki jest niemal całkowicie już zarośnięty.
Pod Rylcem
Fajka jest położona tuż przy ścieżce, więc nie można jej przeoczyć.
Pod Fajką
Od Fajki idziemy nieznakowanym duktem prosto, przechodząc na południowe zbocze. Tu dróżka, mijając kolejne formy skalne należące do Strużnickich Skał rozpoczyna zejście do położonego poniżej szlaku niebieskiego.
Górna część Strużnickich Skał
Osiągamy szlak niebieski, nieopodal krzyżówki ze znakami żółtymi do Strużnicy i kierujemy się nim w lewo, nieznacznie podchodząc.
Na szlaku niebieskim
Tutaj ponownie mamy kilka możliwości – możemy prosto szlakiem podejść na pobliskie Starościńskie Skały, możemy w prawo przy drogowskazie „droga pożarowa” skręcić, podchodząc tzw. Strużnicką Rynną przez skalną „groblę” Piekliska.
Podejście na Starościńskie Skały / Skalne rumowisko w dolnej części Piekliska
Za Piekliskiem znów możemy skierować się albo na Starościńskie Skały, albo w prawo grzbietem przez grupę Czartówki pod Świnią Górą na skraj widokowego wylesienia nad Diabelskim Zborem.

W Pieklisku

Czartówka
Gdy już zwiedzimy powyższe, odnajdujemy zielony szlak rowerowy ze Strużnicy, który przechodzi między Piekliskiem a Czartówką, przecina szeroki dukt prowadzący od Fajki pod Dziczą Górę i zagłębia się w gęsty świerkowy las.
Rejon Czartówki
Przecinamy odejście czarnego szlaku rowerowego schodzącego w rejon Pieca. Potem trzeba uważać na znaki, gdyż ścieżkę rowerową poprowadzono przez gęste borówczyska i wreszcie pod ogrodzeniem szkółki leśnej. Ostatecznie wychodzimy na poprzeczny dukt i kierujemy się nim w lewo, lekko w dół na boczny grzbiecik nad doliną Janówki. Na krzyżówce ścieżek między Leśną Igłą (po lewej) a Czaszką (po prawej) wybieramy ścieżkę w prawo, wiodącą w stronę tej ostatniej.
Leśna Igła / Czaszka
Mijamy Czaszkę i przed granitowymi ściankami zwanymi Blokami skręcamy w prawo, w wiodącą w dół na lewo od ogrodzenia szkółki leśnej ścieżkę. Doprowadza ona do poprzecznego zarośniętego duktu, którym w lewo po ok. 200 metrach dochodzimy nad Janówkę, do drogi, którą prowadzi szlak żółty Janowice Wielkie – Wołek.
Czaszka / Bloki
Kierujemy się za znakami żółtymi w prawo i podchodzimy krótko do wyraźnego rozdroża, gdzie w lewo odchodzi zielono znakowana ścieżka przyrodnicza. Wędrujemy nią w prawo, nieznacznie się wznosząc.
W dolinie Janówki / Rumowiska pod Miedzianymi Skałami
Dość niespodziewanie droga wyprowadza na krzyżówkę przy Głaziskach Janowickich z drewnianą wiatą. Przebiegają tędy szlaki niebieski i czarny.
Droga do Głazisk Janowickich / Głaziska Janowickie
Wybieramy znaki czarne, które łagodnie obniżają się wzdłuż lini grzbietu i rozsianych wokół niego granitowych formacji.
Głaziska Janowickie
Szlak czarny doprowadza nas do malowniczych ruin zamku Bolczów.
W ruinach Bolczowa
Przed zamkiem skręcamy w lewo i  za znakami zielonymi rozpoczynamy zejście, obchodząc okazałe zwaliska skalne, z których wykorzystaniem wzniesiono warownię.
Skalne mury Bolczowa
Zagłębiamy się w ciemną buczynę i w miejscu, gdzie szlak zielony wykonuje ostry zakręt w lewo idziemy prosto, wyraźnym opadającym w dół duktem.
Szlak zielony pod Bolczowem
Droga obniża się wyraźnie na zarastającą przecinkę. Tu skręcamy w lewo i na kolejnym rozwidleniu ponownie w lewo – w stronę widocznej, oddalonej o ok. 200 metrów nitki asfaltu, którą prowadzi szlak żółty. Wychodzimy na wspomniany szlak tuż przed szlabanem i opisanym na wstępie leśnym miejscem postojowym dla samochodów.
Zejście z zamku Bolczów