GÓRY ORLICKIE i WZGÓRZA LEWIŃSKIE

1. Szlak czerwony od rozdroża Pięciu Ścieżek do rozdroża pod Homolem (CZ)

Na pierwszy rzut idzie bodaj najładniejszy odcinek grzbietowy środkowej części Gór Orlickich (ten za Homolem Wielkiej Destnej to niestety już astalfowa droga). Kunsztacka kaplica zagubiona wśród wysokich torfowisk na rozległym grzbiecie Gór Orlickich należy do najbardziej malowniczych miejsc pasma, zaś z przecinek i wiatrołomów za Cietrzewcem możemy liczyć na panoramy Gór Bystrzyckich i części Masywu Śnieżnika. A szlak biegnie spokojnie, łagodnie, w sposób typowy dla połogich grzbietów pasma.

link do trasy

(Kunsztacka kaplica – dawne miejsce pielgrzymkowe)

2. Szlak niebieski od Zemskiej brany do Ameriki (CZ)

Góry Orlickie kojarzą się zwykle z płaskimi, monotonnymi grzbietami, usianymi głównie czechosłowackimi bunkrami, które nie miały nigdy okazji wziąć udziału w walce. Charakter swój zmieniają na południu, gdzie Dzika Orlica, płynąca dotąd spokojnie wzdłuż polsko-czeskiej granicy musi wreszcie skręcić na zachód, wyrąbując sobie drogę przez wzniesienia pasma. Malowniczym, choć dość krótkim (około 2 km) przełomem biegnie od kamiennego mostu na górnym jego krańcu szlak niebieski, to przewijając się pod ścianami skalnymi, to spokojnie drepcząc szerszymi odcinkami przełomu, by w końcu opuścić go przy czerwonawych skałach zwanych Ameryką.

link do trasy

(Skałka w przełomie Dzikiej Orlicy)

3. Szlak czerwony z Dańczowa do Dusznik-Zdroju (PL)

Wzgórza Lewińskie to zakątek, który posiada swój urok, zwłaszcza wiosną kiedy łąki między Przełęczą Lewińską a Grodźcem i Grodźcem a osiedlem Ludowe zielenią się trawą i żółcą mniszkami. Widoki z tych łąk obok Obniżenia Kudowy i południowej części Wzgórz Lewińskich obejmują także Góry Orlickie i Stołowe. Na końcu odcinka czeka zaś wciśnięte w dolinę Bystrzycy Dusznickiej dusznickie uzdrowisko.

linki do opisu: 1 / 2

(Szlak czerwony między Grodczynem a osiedlem Ludowe)

4. Szlak zielony z Oleśnic w Orlickich Górach do Czarnego Krzyża (CZ)

Patrząc na mapy, które coraz szybciej aktualność tracą, zauważam, że opisywane na tym blogu trasy, kiedyś nieznakowane czasem w tzw. międzyczasie znakowane się stają. Tak jest też z trasą przez Pańską Górę, tyle że wyznakowali ją Czesi – z ładnie położonych wśród Orlickych hor Oleśnic, z daleka wzrok przykuwających barokową wieżą kościoła. Z samej Pańskiej Góry ładnie widać zarówno Orlicę, jak i schowaną za nią Wielką Destną, natomiast z siodełka poniżej rozciąga się panorama Wzgórz Lewińskich i Gór Stołowych, sięgająca przy dobrej widoczności Karkonosz.

link do trasy

(Na Pańskiej Górze, w tle Orlica)

5. Szlak czerwony z siodła Szerlich na Orlicę (CZ)

Najładniejsze podejście (a właściwie spacerowa rampa) na Orlicę prowadzi od strony czeskiej, od Masarykowej chaty, spod której rozciąga się ładna panorama Gór Stołowych, Bystrzyckich, Sowich, Złotych, Masywu Śnieżnika i grzbietu Destnej. W okolicy zdezelowanej ostatnio przez wycinkę pod trasy narciarskie po stronie polskiej, kilkanaście metrów od naszej strony granicy, gdzie nikt nie przejmuje się ochroną przyrody, znajduje się rezerwat Bukaczka, obejmujący fragment dawnej puszczy oraz śródleśne polany z powszechnie tu występującą ciemiężycą zieloną. Na dalszym odcinku szlaku również dominuje las, choć z przecinek pojawiają się ograniczone widoki na czeskie pogórza, zahaczające o widniejące na horyzoncie Karkonosze.

link do opisu części trasy

(Ciemiężyce w rezerwacie Bukaczka)