Modra, czy też Niebieska, jak kto woli, Dolina, głęboko wcina się w południowe zbocza Studniczni hory, opadając ku położonej nieco na wschód pobliskiej dolinie Upy (Obrzy Dół). Na skalistych, polodowcowych zboczach powyżej długo, aż do miesięcy letnich zalegają płaty śniegu. Największe śnieżne pole z powodu kształtu Czesi nazwali „mapą Republiki [Czeskiej]”. Nachylenie zboczy oraz duże naśnieżenie (wg danych KRNAP w rejonie „mapy Republiki” powstają nawisy śnieżne nawet do 15 metrów wysokości) zagrożenie lawinowe w górnej części doliny.  Pierwsze ślady działalności człowieka na tym obszarze wiążą się z pobliskim ośrodkiem górniczym w Obrzym Dole oraz poszukiwaniami cennych ziół przez karkonoskich laborantów, którzy zapuszczali się wysoko na karkonoski płaskowyż. W XVII wieku w Modrej Dolinie istniały już powstałe przez wyrąb łąki, na których wypasano bydło i koszono siano.

Widok na Modry dul ze szlaku czerwonego

Powstawały szałasy, a w XVIII-XIX wieku stałe zabudowania, z których część pozostała do dziś i oferuje gościnę turystom. Występują tu budynki typowe dla ludowej architektury Karkonoszy. W latach 60-tych ubiegłego stulecia pojawił się nawet pomysł wybudowania tu dużego ośrodka narciarskiego z wyciągami, hotelami, a nawet… stadionem do sportów zimowych, do czego na szczęście nie doszło i malowniczy zakątek Karkonoszy ocalał. W dolinie zachowały się ślady dawnych moren lodowca. Na miejscowych łąkach rosną cenne gatunki roślin m.in. linia złotogłów. Przez Modry dul przebiega łącznikowy szlak żółty od szlaku niebieskiego w dolinie Upy do szlaku czerwonego z Pecu pod Śnieżką w stronę krzyżówki na Vyrovce.

Krzyżówka w Modrym Dole

TRASA

Najdete nás na mapy.cz

Reklamy