Przesieka (Droga Sudecka) – niebieski – Przeł. Karkonoska – żółty – Czertuv dul – ścieżka przyrodnicza – Bouda u Bileho Labe – niebieski – Pod Jelenimi boudami – zielony – Przeł. Karkonoska – niebieski – Droga Sudecka. Długość: 16 km. Suma podejść: 800 metrów.

Któryś raz z kolei podejście pod Przełęcz Karkonoską szlakiem niebieskim z Przesieki, ponoć najbardziej stromy podjazd w Polsce (dla rowerów oczywiście), pokonuje się już całkiem przyjemnie. Uwaga! Z uwagi na możliwy obecnie dojazd jedynie do cmentarzyka na Mostowej do powyższej trasy należy doliczyć łącznie 3 km na dojście tam i z powrotem do końca asfaltu na Drodze Sudeckiej. Z uwagi na powyższe alternatywnym punktem startowym staje się koniec Przesieki (przy Chybotku), skąd odległość jest zbliżona.

Parking na końcu tzw. Drogi Sudeckiej

Podejście od parkingu leśnego przy końcu Drogi Sudeckiej na Przeł. Karkonoską jest zróżnicowane. Pierwszy kilometr  to preludium, potem jest lekko, łatwo, przyjemnie i dopiero ostatni kilometr daje trochę popalić. Po drodze widoki odsłaniają się jedynie fragmentarycznie, a to na oddzielone doliną Czerwieni Pohucie…

Grzbiet Pohucia z trawersu Suchej Góry Pohucie z drogi na Przeł. Karkonoską

Grzbiet Pohucia z drogi na Przeł. Karkonoską

… a to, z kolejnego zakrętu drogi, na Bażynowe Skały z Wysokim Granitem oczywiście.

Październik nad Przesieką Bażynowe Skały spod Suchej Góry

Widok ze szlaku niebieskiego na Bażynowe Skały

A gdy już rozpoczniemy końcowy mozolny odcinek, mniej więcej od granicy parku narodowego widać już grzbiet graniczny Karkonoszy kulminujący w Śląskich Kamieniach.

Widok na Hutniczy Grzbiet Chmury nad Hutniczym Grzbietem

Śląskie Kamienie z górnej części podejścia na Przeł. Karkonoską

Pod Śląskimi Kamieniami, na jasnej łacie polany widnieją ruiny spalonego w roku 2011 schroniska Petrova bouda. Gdy teren się wyrównuje, a świerki wokół rzedną po lewej zaś odsłania się polskie „Odrodzenie: przycupnięte na stoku Małego Szyszaka.

Widok na Śląskie Kamienie spod Suchej Góry Na Przeł. Karkonoskiej

Widoki ze szlaku niebieskiego na Przeł. Karkonoską

To znak, że jeszcze tylko kilka kroków na wschodnie siodło Przełęczy Karkonoskiej z nieoficjalnym drogowym przejściem granicznym Szpindlerovy Młyn – Dependance Szpindlerowej boudy (dawna strażnica WOP). Cóż, w końcu jesteśmy w Schengen…  Na przełęczy dokąd dobiega szosa z popularnego „Szpindla” wybieramy czeskie znaki żółte, które w lewo obchodzą parking i „orlika” przeznaczonego dla uczestników imprez integracyjnych goszczących w Szpindlerowej boudzie, schodząc przez górską łąkę ku kolejnemu zgrupowaniu boud.

Na Przełęczy Karkonoskiej Szlak do Łużyckiej boudy

Na Przełęczy Karkonoskiej

Przy wojskowym ośrodku skręcamy w lewo i maszerujemy kawałek w dół szosą, mijając Erlebachovą boudę, przy której wystawiono kapliczkę św. Franciszka. Przy Josefovej boudzie, tuż poniżej szlak żółty opuszcza szosę i kamiennymi schodkami ścina jej kolano.

Mały Szyszak Kapliczka św. Antoniego przy boudach

Osiedle na stoku Małego Szyszaka

Czeka nas teraz zejście wąską kamienistą ścieżką wśród świerków do szerokiej stokówki trawersującej południowe zbocza Małego Szyszaka. Przed nami zaczynają się pojawiać widoki na Sedmidoli – na wprost widnieje kopa Żelaznego Wierchu, po prawej zaś pomiędzy drzewami widać dolinę Łaby w otoczeniu Medvedina oraz grzbietu Krkonosza.

Na szlaku żółtym do Bileho Labe Otoczenie doliny Łaby spod Małego Szyszaka

Zejście w dolinę Białej Łaby

Ze wspomnianej stokówki zwanej Holmanką widoki są jeszcze szersze i obejmują także płaskowyż Łabskiej Łąki zwieńczony granitowym hełmem Wielkiego Szyszaka.

Grzbiet Krkonosza ze szlaku żółtego Wlk. Szyszak z trawersu Mł. Szyszaka

Widok na Sedmidoli i Wlk. Szyszak ze szlaku żółtego

Po drugiej stronie doliny Białej Łaby, nad którą prowadzi szlak widzimy natomiast Drzewiarską Ścieżkę efektownie przecinającą stok Żelaznego Wierchu, a po lewej Kozie Grzbiety, mniej jednak efektowne niż z  położonej po przeciwnej ich stronie Długiej Doliny (Dlouhy dul).

Drevarska cesta ze zboczy Mł. Szyszaka Droga do doliny Białej Łaby

Droga do doliny Białej Łaby / Widok na Drzewiarską Ścieżkę

W tyle coraz szerzej prezentuje się otoczenie doliny Łaby z Krkonoszem, Wlk. Szyszakiem i Śląskimi Kamieniami. Przy drewnianych ławeczkach szlak żółty odbija w prawo, my jednak idziemy prosto, kontynuując widokowy trawers.

Dolina Łaby ze szlaku żółtego Miejsce odpoczynku przy żółtym szlaku

Widoki ze szlaku żółtego do doliny Białej Łaby

Wreszcie droga zwęża się i zaczyna się obniżać. Przy tzw. Kowarnej, dawnym terenie górniczym, osiągamy dolinę Czarciej Strugi zwaną Czarcim Dołem, którą biegnie zielono znakowana ścieżka edukacyjna. Po lewej zbocza Małego Szyszaka znaczą rozległe gołoborza, na które wkraczają pojedyncze kępy kosówki i świerki.

Gołoborza pod Mł. Szyszakiem Gołoborza pod Mł. Szyszakiem

Gołoborza pod Małym Szyszakiem

Skręcamy w prawo i rozpoczynamy zejście kamienistą dróżką przewijającą się z jednego na drugi brzeg Czarciej Strugi. Na potoku utworzono w l. 1901-02 szereg malowniczych przepustów, progów i kaskad (łącznie ponad 40 poprzecznych  przegród), regulując koryto strumienia. Wykorzystano częściowo naturalne ukształtowanie terenu – celem przedsięwzięcia była ochrona przeciwpowodziowa.

Czertova Strouha Czertova Strouha

Czertova Strouha W górę Czarciego Dołu

Na ścieżce dydaktycznej w Czarcim Dole

Nazwa doliny, jak wiele miejsc w Karkonoszach, ma konotacje z siłami nieczystymi – być może było to jedno miejsc, które uważano za domenę Ducha Gór. Dziś widać tu głównie w naturze rękę człowieka, a przejście ułatwiają drewniane drabinki i kładki.

Czertova Strouha Czertova Strouha

W dolinie Czarciej Strugi

Środkowa część doliny jest szersza i bardzo kamienista. Czasami ma się wrażenie, że potok ginie wśród usypisk z głazów.

Czertova Strouha Nad Czarcią Strugą

Zejście Czarcią Doliną

Największe nagromadzenie kamieni oznacza, że zbliżamy się do Czarciej Śluzy – największego progu na potoku, gdzie w sposób sztuczny uzupełniono naturalne skalne podłoże.

Czertova Strouha Czertova Strouha

Nad progiem na Czarciej Strudze

Pod samymi kaskadami, na kamiennej płycie znajduje się ławeczka, gdzie można odpocząć podziwiając piękno doliny. To zresztą ostatni z wybudowanych progów, poniżej strumień gwałtownie opada w zwężenie doliny.

Czarci potok nad kaskadą Czertova Strouha

Na ścieżce przyrodniczej Czarci Dół Czertova Strouha

Przy wodospadzie na Czarciej Strudze

Mijamy punkt informacyjny i zaraz za nim napotykamy znajomy szlak żółty. Cały czas prosto, mijając kolejne malownicze progi schodzimy do miejsca, gdzie Czarcia Struga wpada do Białej Łaby.

Próg skalny na Czarcim potoku W Czarcim Dole

Czarcia Struga przy szlaku żółtym

I tu napotykamy urokliwe bystrzyny.

Bystrzyny na Białej Łabie W dolinie Białej Łaby

Wejście na ścieżkę w dolinę Czarciej Strugi W dolinie Białej Łaby

Przy ujściu Czertovej Strouhy do Białej Łaby

Przechodzimy Białą Łabę drewnianą kładką i wychodzimy na rozdroże ze schroniskiem U Bileho Labe, przy krzyżówce ze szlakiem niebieskim ze Szpindlerowego Młyna na Bilą loukę. Idziemy nim w prawo asfaltową drogą dojazdową do schroniska.

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Przy schronisku U Bileho Labe

Należy uważać, gdyż po pierwsze pojawiają się na niej pojazdy samochodowy, po drugie zaś by nie przeoczyć malowniczych progów, które co jakiś czas przegradzają koryto płynącej po prawej Białej Łaby. Niestety choć szlak niebieski prowadzi bezpośrednio przy rzece  jest przy nim tylko parę miejsc z widokiem na jej bystrą toń. Na pozostałym odcinku trzeba korzystać z wąskich, ledwo widocznych wydeptanych w zaroślach ścieżyn. Tak jest m.in. nad 5-metrowym Plotnovym vodopadem.

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Kaskada pod schroniskiem U Bileho Labe / Plotnovy vodopad

Po kilkuset metrach szlak przekracza most na Białej Łabie i będzie odtąd prowadził jej prawym brzegiem.

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Przy moście w dolinie Białej Łaby

W okolicy miejsca odpoczynku dla dzieci należy uważać, gdyż znajdują się tu dwie ładne kaskady – Długi Wodospad – cztery kaskady o łącznej wysokości 14,5 metra oraz niemal 6-metrowy wodospad „Bałwanowy”. Niestety dojście do nich jest bardzo utrudnione.

W dolinie Białej ŁabyW dolinie Białej Łaby

Dlouhy Wodospad / Kanion pod Długim Wodospadem

Dalej Biała Łaba nieco się uspakaja, skalne progi są niższe i, jak nazwa wskazuje, bielsze.

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Nad Białą Łabą

Na jednym z odcinku płytkie wody rozlewają się po szerokiej skalnej płycie.

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Skalne płycizny na Białej Łabie

Oczywiście tylko po to by opaść w kolejny, węższy kanion.

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Kamienne progi na Białej Łabie

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Zwężenie doliny Białej Łaby

Miejscami skały tworzą naturalne tarasy.

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Nad Wielkim Skokiem

Tak jest na przykład przy kaskadzie Wielki Skok (ok. 2 metry wysokości), którą można dość łatwo podziwiać, gdyż szlak schodzi tu niemal do poziomu rzeki.  Warto tu odpocząć na efektownych skalnych płytach.

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Wodospad Wielki Skok

Za Wielkim Skokiem przekraczamy mostek na Hrimavej bistrinie, przy którym znajduje się kolejna kaskada.

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Rejon ujścia Hrimavej bistrziny

Potem mamy trochę odpoczynku od efektownych progów, choć Biała Łaba w dalszym ciągu opada skalnym łożem.

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Biała Łaba nad Wielkim Wodospadem

Na koniec mamy mocny akord w postaci wodospadu, zwanego Wielkim o wysokości ok. 5 metrów. Skarpą nad brzegiem Białej Łaby prowadzi tu widokowa galeryjka.

W dolinie Białej Łaby W dolinie Białej Łaby

Wielki Wodospad

Od Wielkiego Wodospadu blisko już do rozdroża pod Jelenimi Boudami, w miejscu, gdzie do Białej Łaby wpada Czerwony Potok. Tutaj musimy zacząć odzyskiwać wysokość – skręcamy na szlak zielony, który zakosami wspina się na skraj polany z osiedlem Jeleni Boudy położonym w cieniu wyniosłej kopy Żelaznego Wierchu (1321 m n.p.m.).

Na szlaku zielonym nad Szpindlerowym Jeleni boudy

Osiedle Jeleni boudy nad Szpindlerovym Młynem

Znaki zielone okrążają polanę i na jej górnym krańcu zagłębiają się ponownie w las. Podchodzimy jednostajnie kamienistą ścieżką, przecinając zakola szosy ze Szpindlerowego Młyna na Przełęcz Karkonoską. Z trzeciego z nich ładnie widać Wielki Szyszak.

Wielki Szyszak z szosy na Przeł. Karkonoską Szosa ze Szpindlerowego na Przeł. Karkonoską

Droga ze Szpindla na Przeł. Karkonoską

Wreszcie nachylenie stoku maleje, a świerkowy bór rzednie. Po lewej zaczynają się pojawiać widoki na rejon Łabskiej Łąki.

Widoki ze szlaku zielonego na Przeł. Karkonoską Wlk. Szyszak spod Łużyckiej boudy

Krkonosz i Wlk. Szyszak ze szlaku zielonego

Znak to że blisko już do Karkonoskiej Przełęczy. Wkrótce wychodzimy na rozległą łąkę, na której, wtulone w stoki Małego Szyszaka widnieją znajome już nam boudy. Przecinamy jeszcze raz szosę i wraz ze znakami żółtymi, którymi schodziliśmy do doliny Białej Łaby pokonujemy ostatni odcinek podejścia.

Mały Szyszak ze szlaku zielonego Widok ze szlaku zielonego na Kozie Grzibety

Widoki z górnej części podejścia na Przeł. Karkonoską

Z Przełęczy Karkonoskiej czeka nas jeszcze powrót szlakiem niebieskim z widokami na skalne miasteczka Suchej Góry do Drogi Sudeckiej nad Przesieką, gdzie rozpoczynaliśmy wycieczkę.

Droga na Przełęcz Karkonoską Skałki na Suchej Górze

Zejście z Przeł. Karkonoskiej / Widok na szczyt Suchej Góry

MAPA TRASY
Najdete nás na mapy.cz