Miasto uzdrowiskowe (ok. 5,5 tys. mieszkańców, 400-440 m n.p.m.) położone u stóp Gór Wałbrzyskich, łączące się z zabudową Wałbrzycha. Osada leżąca w tym miejscu była wzmiankowana w 1221 roku, stanowiła wtedy własność księcia Henryka Brodatego. Następnie weszła w skład dóbr książańskich, które od roku 1509 były domeną Hochbergów. Miejscowe szczawy wodorowęglanowe były znane już pod koniec XVI stulecia, jednakże dokładne badania ich składu chemicznego przeprowadzono w 2 połowie XVIII wieku. Wkrótce też zaczęła powstawać infrastruktura uzdrowiskowa, utworzono również kompleksy parkowe.

Widok ogólny uzdrowiska Szczawno-Zdrój

Szczawno-Zdrój spod wieży Anny

Z zachowanej do dziś zabudowy należy wymienić mieszczące się przy ul. Sienkiewicza dworek Marii z roku 1847, przy ul. Wojska Polskiego – dawny pensjonat Hauptmannów z 1818 roku, obecnie „Korona Piastowska”, w którym mieszkał m.in. Zygmunt Krasiński oraz budynek sanatorium „Młynarz” z 1821 r. Najciekawszy jest jednak ciąg znajdujący się w centrum uzdrowiska. Pod koniec XIX wieku wzniesiono tu obecny budynek teatru z okazałą salą w stylu neorokoko, a także przylegającą do niego halę spacerową o długości 70 metrów i pijalnię wód mineralnych. Poprzednie budynki zniszczył pożar.

Szczawno Zdrój - uzdrowisko

Teatr w Szczawnie-Zdroju

  Nad uzdrowiskiem góruje okazały budynek dawnego Grand Hotelu, nazwanego potem Dworem Śląskim z 1911 roku, gdzie gościł m.in. Winston Churchill. Najlepiej panoramę uzdrowiska można podziwiać spod znajdującej się na skarpie nad parkiem zdrojowym wieży zegarowej z 1818 roku, zwanej także wieżą Anny. Wieżę usytuowano nad ujęciem wodnym znanym już w czasach prehistorycznych. Na sąsiadujących zboczach ciągnie się park, przechodzący w las na Wzgórzu Gedymina, gdzie dawniej istniała wieża widokowa.

Wielkanoc w Szczawnie-Zdrój

Hala spacerowa w Szczawnie-Zdroju

Obok parku zdrojowego w Szczawnie znajduje się także Park Szwedzki, położony na przeciwnym zboczu doliny, za Grand Hotelem. Łączna powierzchnia parków wynosi 17 ha, a ilość gatunków – prawie 200. Obok licznych pomnikowych drzew (130 okazów) – buków, dębów, miłorzębów, kasztanów, modrzewników, jesionów, klonów rosną tu m.in. różaneczniki, jałowce, cypryśniki, cisy, magnolie oraz kwiaty przebiśniegi, pierwiosnki, storczyki, fiołki zawilce, krokusy, wawrzyniec-wilczełko, konwalie. Przez Szczawno-Zdrój przebiega turystyczny szlak żółty na Trójgarb oraz niebieski z Wałbrzycha na Chełmiec.

Uzdrowisko Szczawno Zdrój

Budynek dawnego Grand Hotelu

Uzdrowisko działa w oparciu o trzy źródła szczaw mineralnych – „Dąbrówka”, „Młynarz” i „Mieszko”. Woda z ostatniego służy także do inhalacji, z pierwszych dwóch jest nieco mniej siarczanowa. Stosuje się ją w kuracjach chorób układu pokarmowego, wydalniczego, a także dróg oddechowych. Źródło „Dąbrówka” znajduje się w obrębie sanatorium „Korona Piastowska”, zaś „Młynarz” – w podziemiach zakładu przyrodoleczniczego. Jego nazwa pochodzi od młyna, który istniał pod koniec XVIII wieku w miejscu wypływu źródła (jego lokalizację upamiętnia kamień młyński).

Szczawno Zdrój - uzdrowisko

Hala i deptak w szczawieńskim uzdrowisku

Advertisements