Komarno – bez znaków – Zielony Kopiec – znaki niebieskie – Rozdroże pod Kobylą – bez znaków – Komarno. 11 km. Różnica poziomów ok. 300 metrów.

Skop (z kolędy) to oczywiście baran tzw. mięsny tj. po wytrzebieniu, gatunkowo zatem to samo, choć nie do końca. Podobnie ma się rzecz ze Skopcem i Barańcem – najwyższymi kulminacjami Gór Kaczawskich, które naprawdę należą do jednego wzniesienia. Oddalone są od siebie o kilkaset metrów, są oddzielone płyciutkim (kilkanaście metrów) siodłem. Która wyższa? Na gust przechodnia Skopiec, chociaż być może optykę zakłóca gęściejsze tu zadrzewienie. Analogicznie jest zresztą z sąsiednim, bo odsuniętym o niewielką przełęcz Komarnicką Maślakiem (trzeci co do wysokości w paśmie Gór Kaczawskich), w którym też można od biedy wyróżnić kolejne kulminacje – Okopy i Folwarczną.

krzyżówka w Komarnie w google street view

Tylko po co? Spór o wyższość Skopca nad Barańcem pozostawmy nadto drobiazgowym kartografom, zwłaszcza że najbardziej malownicze nie są same oba szczyty, lecz ich okolice – opadające ku lśniącym w słońcu Karkonoszom południowe stoki. Spacer po nich zaczynamy w Komarnie długiej wsi łańcuchowej, wspinającej się niemal na samą Komarnicką Przełęcz (665 m n.p.m.) Umowne centrum tego łańcucha stanowi oczywiście kościół, a właściwie dwie stojące obok siebie świątynie, gdyż podobnie jak w niedalekich Janowicach Wielkich z takim właśnie bogactwem konkurujących ze sobą konfesji i tu mieliśmy do czynienia.

Kościoły w Komarnie Kapliczka z Karkonoszami w tle

Komarniańskie kościoły / Kapliczka nad Komarnem

Od krzyżówki przy wspomnianych kościołach idziemy drogą w stronę Radomierza, mijając okazały dom szachulcowy i wychodząc na pola z rozległym widokiem na Karkonosze. Niestety, jak to w polskich Sudetach bywa widok ten najlepiej podziwiać albo wczesnym rankiem, albo późnym popołudniem, gdy słońce ostrymi promieniami nie zaciera konturów gór. Na skrzyżowaniu za wsią skręcamy w lewo, w asfaltową polną drogę prowadzącą do ośrodka „Muflon”. Na przedzie wyrasta spłaszczona sylweta Barańca ze strzelającą w niebo wieżą przekaźnika RTV. Po lewej nad domami Komarna widnieje masyw Maślaka.

Droga na Baraniec Maślak - widok z podejścia na Baraniec

Droga na Baraniec / Widok na Maślaka znad Komarna

Na rozdrożach na polach należy się trzymać asfaltowej drogi, która zakręca w prawo i szpalerem brzózek wznosi się, mijając zabudowania „Muflona” wraz z zagrodami dla koni. Cały czas prosto wychodzimy na siodełko między Leszczyńcem a Zielonym Kopczykiem w Grzbiecie Południowym Gór Kaczawskich, gdzie napotykamy szlak niebieski z Radomierza.

W Górach Kaczawskich Przy szlaku grzbietowym z Radomierza

Droga pod Leszczyńcem / Na Południowym Grzbiecie

Skręcamy za znakami niebieskimi w lewo i podchodzimy zboczem Zielonego Kopczyka (672 m n.p.m.) – w stronę południową otwierają się widoki na Karkonosze, po prawej zaś – na bliskie urwiska Połomu (667 m n.p.m.) nad Wojcieszowem oraz wzniesienia Grzbietu Wschodniego Gór Kaczawskich.

Szlak przez Góry Kaczawskie Góry Kaczawskie z Zielonego Kopczyka

Karkonosze z Zielonego Kopczyka / Widok na wschód z Zielonego Kopczyka

Szlak niebieski trawersuje od wschodu Zielony Kopczyk i nieco klucząc wyprowadza pod kopę Barańca. Za pasem lasu wychodzimy na szczytową polanę góry, skąd ponownie otwierają się widoki na okolice Wojcieszowa. Znaki niebieskie wyprowadzają na grzbiet wychodzący na północ od Barańca – po prawej o ok. 200 metrów znajduje się niepozorny, zalesiony wierzchołek Skopca, na który prowadzi dukt leśny.

Połom i Miłek Szczyt Barańca

Połom i Miłek ze szczytowej polany Barańca / Wierzchołek Barańca

Szlak niebieski zakosami obniża się na płytką przełęcz Komarnicką. Znajduje się tu wiata oraz miejsce na ognisko. Po lewej mamy Baraniec, po prawej Maślaka. Przez przełęcz przechodzi szlak żółty z Wojcieszowa do Komarna.

Przełęcz Komarnicka i Maślak Baraniec z Przełęczy Komarnickiej

Przełęcz Komarnicka i Maślak / Baraniec z Przeł. Komarnickiej

Znaki niebieskie schodzą kawałek w stronę bliskich zabudowań Komarna, lecz odbijają przy nich w prawo, skrajem lasu trawersując zbocza Maślaka. Towarzyszy nam panorama Rudaw Janowickich i Karkonoszy.

Szlak z Komarna na Przeł. Widok Karkonosze w południowym słońcu

Na zboczach Maślaka / Karkonosze w południowym słońcu

Szlak wchodzi wreszcie w las, nieco powyżej widnieje niewielka skałka Psi Kościół. Na skrzyżowaniu duktów rozpoczynamy zejście w lewo, docierając ponownie na skraj pól na stokach wzniesienia zwanego Pod Księżycem. Przed nami widnieją pozostałości dużego, samotnego gospodarstwa, do którego szlak trawersując zbocza doprowadza. Mijamy wspomniane ruiny i coraz bardziej zarośniętą ścieżką dochodzimy do skrzyżowania dróg na stoku Kobylej, gdzie znaki niebieskie odbijają w prawo. Można stąd prześledzić pokonaną trasę – w tyle widać rozległy masyw Maślaka oraz wystający zza bocznej jego odnogi Zielony Kopczyk.

Pod Kobylą Maślak ze zboczy Ogiera

Pod Księżycem / Maślak i Zielony Kopczyk ze stoków Kobylej

Na krzyżówce skręcamy w lewo, trzymając się wychodzącego na południe grzbietu i w pobliskim lesie ponownie w lewo, w niewyraźną z początku drogę, która zakosami przez ciemny świerkowy bór (ostoja zwierzyny) obniża się na kolejny pas pól z samotnymi zabudowaniami. Tutaj w lewo, w górę dolinki bocznego potoku. Droga przekracza strumień i wznosi się skrajem lasu na rozległy płaskowyż odchodzący na południe od ramienia Maślaka. Na polach z widokami na wspomniany Maślak oraz grzbiet od Barańca ku Przeł. Radomierskiej należy trzymać się drogi prosto, zachowując kierunek wschodni marszu (droga w prawo sprowadza do dolnej części Komarna). Mijamy niewielką dolinkę potoku i na zakręcie drogi w lewo, kierujemy się prosto w dół, ku widocznym już zabudowaniom Komarna. Na główną ulicę wsi wychodzimy ok. 500 metrów przed widocznymi już kościołami, gdzie rozpoczynaliśmy wycieczkę.

Maślak i Baraniec z pól nad Komarnem Samotne drzewo

Maślak, Skopiec i Baraniec z pól nad Komarnem / Zejście do Komarna

Odcinki trudne orientacyjnie: odcinek od rozdroża pod Kobylą na grzbiet (548 m n.p.m.) w południowym ramieniu Maślaka – należy zejść w dolinkę potoku spływającego spomiędzy Maślaka i G. pod Księżycami na południe i przekroczyć ją, podchodząc na rozległy pas pól, gdzie, jak wskazano wyżej, należy zachować kierunek wschodni.

MAPA TRASY

w google maps

na mapie wydawnictwa Sygnatura:

kacz

Advertisements