Miasteczko (ok. 1,9 tys. mieszkańców) położone w zaklęśnięciu wąskiej tu doliny Bobru między stromymi wzniesieniami Pogórza Kaczawskiego i Izerskiego. Prawa miejskie Wleń otrzymał jako jedna z pierwszych miejscowości śląskich – w roku 1214 z rąk księcia Henryka Brodatego. Rozwijał się z pogrodzia położonego na wyniosłym wzgórzu zamku Lenno. Na przełomie XIII i XIV wieku, pod rządami książąt świdnickich i jaworskich Wleń uzyskał szereg przywilejów: prawo bicia monety, prawo mili, pobierania cła, handlu suknem i solą, powstały ratusz, łaźnia oraz domy bogatych mieszczan. Niestety złote czasy Wlenia szybko się skończyły, w szczególności wraz ze wzrostem znaczenia pobliskich, a bardziej korzystnie położonych – Jeleniej Góry i Lwówka Śląskiego. Pozostawał on tzw. miastem otwartym, co narażało go na wszelkie zaburzenia dziejowe jakie trapiły Śląsk. W roku 1428 podczas najazdu husytów mieszkańcy opuścili miasto, które dodatkowo zalały wody wzburzonego Bobru. Powodzie były zresztą we Wleniu cykliczne, nawiedzając go wielokrotnie na przestrzeni wieków.

Wleński ryneczek

Budynek ratusza i pomnik gołębiarki

Upadek miasteczka przypieczętowała wojna trzydziestoletnia. W sierpniu 1813 roku podczas walk nad Bobrem toczonych między wojskami francuskimi dowodzonymi osobiście przez Napoleona Bonaparte oraz armią pruską miasto spłonęło niemal doszczętnie. Obecna zabudowa miejska właściwie w całości pochodzi z okresu po powyższym pożarze – XIX-XX wieku. Świadectwem przeszłości handlowej miasta, w tym słynnych targów gołębiami w środy popielcowe, jest stojący na ryneczku pomnik gołębiarki z roku 1914. Pierwotny ratusz powstał na początku XIV wieku i jest wzmiankowany w dokumencie księcia świdnickiego Bolka Małego z roku 1353. Obecny budynek ratusza z wieżyczką, z kopulastym hełmem postawiono po pożarze w roku 1813 r. – w latach 20-tych XIX wieku. Nad wejściem do budynku umieszczono znamienną inskrypcję: „Post nubila Phoebus – Excinere Phoenix 1813-1824”. Po deszczu słońce, z popiołów Feniks. Ryneczek otaczają XIX-wieczne kamieniczki. Jedynie dom u zbiegu ulic Kościelnej i Pocztowej pochodzi sprzed pożaru w roku 1813.

Church in Wlen

Kościół św. Mikołaja

Kościół św. Mikołaja wzniesiono w stylu neogotyckim w latach 60-tych XIX stulecia, na zrębach wcześniejszej świątyni, pierwotnie z okresu bezpośrednio po przyznaniu Wleniowi praw miejskich. Zachowała się gotycka wieża kościoła z końca XV wieku, zaś we wnętrzu renesansowa, XVI-wieczna chrzcielnica. W murze cmentarnym znajdziemy płyty nagrobne z XVII stulecia, zaś w ogrodzie należącym do plebanii – krzyż pokutny z XIV wieku z ciekawym podwójnym narzędziem zbrodni (miecz i topór). Budynek dawnego sanatorium sióstr Elżbietanek pochodzi z roku 1893. Przylega do niego park rekreacyjny z posadzonym po wojnie 30-letniej tzw. dębem pokoju oraz kapliczką z tufu wulkanicznego. Oczywiście najciekawszym zabytkiem Wlenia jest zamek Lenno oraz położony u jego podnóża barokowy pałac z XVII-XVIII pełniący obecnie funkcje hotelowe. Do niego można jednak dotrzeć z miasteczka po krótkim wysiłku – wspinaczce na stromy stok Zamkowej Góry, stanowiący zresztą rezerwat przyrody. Przez leżący dziś na uboczu od ruchliwych tras Wleń przechodzą dalekobieżne szlaki – Zamków Piastowskich, znakowany kolorem zielonym oraz Wygasłych Wulkanów – znakowany kolorem żółtym.

Smog nad Wleniem

Zimowy smog nad Wleniem

Reklamy