Niewielka wieś na Przedgórzu Sudeckim, wzmiankowana w roku 1260 jako gród obronny Owiesnowo. Należała do rycerskiej rodziny Pogorzelów. Ich siedzibą rodową był miejscowy zamek wzniesiony w początkach XIV wieku, co ciekawe, nie na wzniesieniu, lecz w dolinie strumienia. Budowla na planie zbliżonym do okręgu otoczona była fosą, zmodernizowano ją w 1 połowie XVII stulecia. Z Owiesna pochodził Przecław z Pogorzeli – następca Nankera, biskup wrocławski od roku 1342, wspierający władzę Luksemburgów nad Śląskiem. Od roku 1797 Owiesno pozostawało w dobrach rodziny von Seidlitz, która dokonała XIX-wiecznej przebudowy zamku na pałacową rezydencję. Zachowany w dobym stanie do 1945 roku zamek (Sowieci zajęli okolicę dopiero z końcem wojny) poparł w okresie PRL w całkowitą ruinę. Pozostały jedynie fragmenty murów i barokowy portal z inskrypcją „Nec Vita Nec Mors Separabit” (Nic nie oddzieli życia od śmierci). Dziś ruina znajduje się pod zarządem fundacji Zamek Chudów, która ogrodziła go jako teren prac budowlanych.

Ruins of Owiesno castle

Ruiny zamku w Owieśnie

Przy zamku znajdują się dawne zabudowania gospodarcze z XVIII-XIX wieku: oficyna i dom ogrodnika, a także pozostałości założenia parkowego ze stawami. Na wzgórzu stanowiącym najwyższy punkt wsi stoi kościół filialny św. Trójcy z 2 połowy XVI wieku z zachowanym wyposażeniem barokowym (XVIII wiek), starszymi (XVI-XVII w.) płytami nagrobnymi oraz tzw. „Tronem Łaski” usytuowanym nad wejściem do świątyni. Z kościelnego wzgórza ograniczony widok na Góry Sowie. Przez Owiesno biegnie żółty szlak turystyczny z Bielawy do Niemczy.

Church in Owiesno

Kościół św. Trójcy w Owieśnie

Reklamy