Bazaltowe wzgórze, zwane też Wilkołakiem położone nad Złotoryją, na północnym krańcu Pogórza Kaczawskiego. Jego szczyt stanowi nek wulkaniczny (dawny rdzeń wulkanu). Utworzony tu rezerwat przyrody sąsiaduje z otchłanią pożerającego go wyrobiska kamieniołomu, co istotnie utrudnia jego zwiedzanie, niemniej i dziś można podziwiać przekrój komina wulkanicznego sprzed ponad miliona lat. Bazaltowy czop jest ciekawie żłobiony – na północno-wschodniej ścianie bazaltowe słupy przybierają postać kamiennego słońca, czy też róży.

Wilcza Gora - remnants of ancient volcano

Szczyt Wilkołaka

Na wzgórzu istniały ongiś dwa schroniska, dziś zwiedzając je trzeba wziąć pod uwagę działalność kamieniołomu i uważać na krawędzi urwiska. Najlepszym dniem na zwiedzanie jest oczywiście niedziela, kiedy wyrobisko jest nieczynne, w pozostałe dni strzelanie odbywa się w okolicy południa.

Rezerwat Wilcza Góra

Kamienne „słońce” na Wilczej Górze

W pobliżu szczytu przebiega szlak zielony ze Złotoryi do Wilkowa (bardzo słabe oznakowanie), którymi można tu dojść od parkingu przy szosie Świerzawa – Złotoryja (ok. 1,5 km – w razie zgubienia szlaku należy się trzymać dróżki cały czas prosto pod górę, zachodnim ramieniem Wilkołaka). Na zachodnich zboczach, w niewielkim wąwozie odnajdziemy niewielkie groty – Wilczą i Niedźwiedzią Jamę o długości kilku metrów. Z pól na zachodnich zboczach roztaczają się rozległe widoki na Pogórze i Góry Kaczawskie z Karkonoszami w tle.

MAPA

GALERIA DODATKOWA

Grotto under Wilcza Gora Pogorze Kaczawskie

Grota pod Wilczą Górą / Widoki z podejścia na Wilczą Górę

Wilcza Góra od południa
Jesień na Wilkołaku