Najwyższy szczyt Gór Sowich w postaci spłaszczonego wału, z którego wyrasta podłużny wierzchołek. Na szczycie stoi kamienna wieża widokowa, mająca 25 metrów wysokości, wzniesiona w roku 1906. Roztacza się z niej dookolna panorama Sudetów wraz z Przedgórzem, sięgająca Karkonoszy ze Śnieżką na północnym-zachodzie i Masywu Śnieżnika na południowym-wschodzie. Wejście na wieżę, noszącą obecnie imię dr Mariana Orłowicza (jego imię nosi również główny szlak sudecki – czerwony przebiegający przez Wielką Sowę), jest płatne. U podnóża wieży znajdują się miejsca do odpoczynku oraz duży węzeł szlaków turystycznych (szlak czerwony: Przełęcz Jugowska – Przełęcz Sokola, szlak zielony do Sokolca, szlak żółty: z Walimia do Kamionek oraz szlak niebieski: z Przełęczy Walimskiej do górnej Bielawy). Na północny stok opada trasa narciarska do Potoczka.

Wlk. i Mała Sowa

Wielka Sowa z Przeł. Walimskiej

Nazwa góry i w ogóle całego pasma jest przedmiotem kontrowersji albowiem sów w Górach Sowich w zasadzie nie uświadczysz. W średniowieczu funkcjonowały różne nazwy – po śląskiej stronie: Góry Czeskie lub Kłodzkie, po południowej: Wysokie Góry i Zimne Pola. Za autora nazwy „Góry Sowie” przyjmuje się XVII-wiecznego kabalistę i panteistę z, nabytymi podczas studiów na zachodzie (Lipsk, Strasburg), powiązaniami ze środowiskami różokrzyżowymi – Daniela Czepkę von Reigersfelda, który inspirował się m.in. dziełami mistycznego szewca ze Zgorzelca – Jakuba Boehme oraz Paracelsusa (zob. np. G. E. P. Gillespie: German Baroque Poetry).

Wielka Sowa – widok znad Potoczka

Jednak nazwę Wielka Sowa rozpowszechniono dopiero po przejściu Śląska pod panowanie Prus – na przełomie XVIII i XIX wieku. Czy ma to jakiś związek z utworzoną niedługo potem (1815) w Dzierżoniowie lożą masońską, trudno powiedzieć. Faktem jest, że pomysłodawcą wieży na Wielkiej Sowie był mistrz tejże loży – Richard Tamm. W każdym razie etymolodzy  biedzą sobie głowy i próbują obecną nazwę (kalkę z niemieckiego) tłumaczyć zniekształceniem słów celtyckich (góry iłowe) czy niemieckich (jelenie) – mimo, że rzekome pierwotne nazwy nie mają żadnego potwierdzenia źródłowego.

Wielka Sowa - view from fields near Pieszyce

Wielka Sowa – widok z okolic Pieszyc

Wierzchołek Wielkiej Sowy porasta odradzający się stopniowo drzewostan świerkowy, odsłaniający na południowo-zachodnim stoku (między szlakiem żółtym z Walimia a szlakiem czerwonym na Przełęcz Sokolą) widoki na Góry Kamienne, Wałbrzyskie, Stołowe i Karkonosze. Widoki na otoczenie Kotliny Kłodzkiej mamy z kolei z górnego odcinka szlaku czerwonego od Koziego Siodła (i Przeł. Jugowskiej). Na południowym zboczu, na terenie dawnej osady Sowa stoi schronisko „Sowa” wzniesione pod koniec XIX wieku  i odbudowane po pożarze w roku 1914. W masywie sowiogórskim znajdują się również sztolnie pozostałości po dawnych kopalniach srebra.

Flat top of Wielka Sowa

Na płaskim wierzchołku Wielkiej Sowy

Na Wielką Sowę prowadzą trzy, dość dogodne z uwagi na niewielką odległość i przewyższenie, dojścia z sowiogórskich przełęczy udostępnionych komunikacyjnie: Sokolej, Walimskiej i Jugowskiej. Więcej wysiłku wymaga wędrówka od strony Pieszyc – Kamionek, gdzie trzeba pokonać prawie 700 metrów przewyższenia.

Frozen outlook tower on Wielka Sowa

Wieża widokowa na Wielkiej Sowie

MAPA

PROPOZYCJE WYCIECZEK:

Z SOKOLCA

Z KAMIONEK

OD PRZEŁ. WALIMSKIEJ