Długi grzbiet odchodzący na północ od Śląskiego Grzbietu Karkonoszy w rejonie dawnego schroniska Petrova bouda (1268 m n.p.m.), oddzielający doliny Sopotu i Czerwieni, usiany granitowymi skałkami. Petrovka to dziś tylko miejsce, resztki fundamentów, węzeł szlaków i pusta nazwa. Do sierpnia 2011 r. stało tu spore czeskie schronisko położone na zworniku Śląskiego Grzbietu Karkonoszy oraz Hutniczego Grzbietu, powyżej Przełęczy Karkonoskiej. Obsługująca turystów buda stanęła w roku 1811, długoletni kształt uzyskała po przebudowie w latach 1886-87. Nazwa pochodziła od nazwiska budowniczego schroniska Jana Pittermanna.

Widok na Śląskie Kamienie spod Suchej Góry

Hutniczy Grzbiet z drogi na Przeł. Karkonoską

Przy dawnym schronisku zbiegają się szlaki turystyczne – czerwony, grzbietowy z Przełęczy Karkonoskiej na Halę Szrenicką, czarny – z Jagniątkowa oferujący długie, monotonne, ale jedno z najbardziej łagodnych podejść na główny grzbiet (ongiś wykorzystywane do zjazdów saniami do Jagniątkowa), żółty – do Szpindlerowego Młyna oraz niebieski – przez Ptasi Kamień do Martinovej boudy. Z okolic dawnego schroniska roztacza się ładny widok na rejon Przełęczy Karkonoskiej, wschodnią część Kotliny Jeleniogórskiej i Rudawy Janowickie. Schronisko spłonęło 1 sierpnia 2011 roku, przypuszczalnie wskutek podpalenia. Od kilku lat było nieużytkowane.

Petrova Bouda above Karkonoska Pass (1268 m)

Petrova bouda – zdjęcie archiwalne z jesieni 2006 r.

Poniżej „Petrovki” na Hutniczym Grzbiecie znajduje się ciąg Bażynowych Skał, które nazwę swą zawdzięczają pospolitej tu bażynie czarnej. Najbardziej charakterystyczne z nich to Lew, Maszkara, Wysoki Granit, Wisząca, Rudnica, Dromader. Górna część skał leży na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego – kiedyś biegł tędy szlak zielony na Przeł. Karkonoską, od lat zamknięty. Niestety, skały dodatkowo zarosły, co ogranicza widoki na nie także z dostępnych turystycznych ścieżek. W dolnej części skał, dostępnej leśnymi ścieżkami poza obszarem parku narodowego, na tzw. Pohuciu znajduje się chatka studencka – dojście od szlaku czarnego z Jagniątkowa (przy wiacie na skrzyżowaniu z II Drogą należy skręcić w ścieżkę w lewo) lub zarastającą ścieżką grzbietową od północy. Niżej skał leży tzw. Kozacka Dolina, do której mieli dotrzeć w roku 1622 kozacy lisowscy w swojej wyprawie przez pół Europy z pomocą zagrożonemu cesarstwu.

Jedna z Bażynowych Skał

W Bażynowych Skałach – Dromader

Najdete nás na mapy.cz

PROPOZYCJE WYCIECZEK

TRASA

GALERIA

Najwyższa z Bażynowych Skał Przez liście

Widoki na Wysoki Granit

Pod Dromaderem Bażynowe Skały

Dromader

Pohucie Zamczysko

Na Pohuciu / Pałacyk

Skały na Pohuciu Widok z Pohucia na zachód

Nocny Kopczyk